Wariant trzyosobowy jest dostępny w publicznym kliencie Tabrivio. W porównaniu z pojedynkiem ma więcej decyzji podczas licytacji i wymiany, bo punkty oraz kontrola kolorów rozkładają się między troje uczestników.
Rozdanie i trzykartowy musik
Z 24 kart każdy gracz dostaje po siedem, a pozostałe trzy tworzą jeden musik. Gracz otwierający ma 100, następni podbijają wielokrotnością 10 lub pasują. Gdy zostaje jedna osoba, bierze cały musik i ma chwilowo 10 kart.
Musik jest odkrywany wszystkim uczestnikom. Dzięki temu przeciwnicy wiedzą, które trzy karty weszły do ręki grającego, choć nie wiedzą jeszcze, które karty za chwilę otrzymają.
Po jednej karcie dla przeciwników
Grający wybiera dwie różne karty i wskazuje dwóch odbiorców. Każdy przeciwnik dostaje dokładnie jedną kartę. Po wymianie wszyscy mają po osiem kart, a rozdanie składa się z ośmiu lew.
Grający dobrał asa kier, dziewiątkę trefl i króla karo. Ma meldunek karo, ale tylko pod warunkiem zachowania damy i króla. Oddanie króla zniszczyłoby parę, obniżyło możliwy kontrakt i usunęło szansę na 80 punktów. Tańsza dziewiątka nie zawsze jest jedynym wyborem, lecz konsekwencje dla meldunku trzeba policzyć przed zatwierdzeniem.
Rozgrywanie ośmiu lew
Obowiązują te same zasady co w podstawowym poradniku: dołożenie do koloru, przebicie wyższą kartą, użycie atu przy braku koloru i przebicie atu, jeśli jest możliwe. Zwycięzca licytacji rozpoczyna pierwszą lewę po deklaracji kontraktu.
Przy trzech osobach karta, która nie bierze lewy, może nadal przekazać cenne punkty trzeciemu graczowi. Warto więc obserwować nie tylko osobę siedzącą po Tobie, ale również to, kto prawdopodobnie przejmie całą lewę.
Punktacja i ustawienia stołu
Grający zdobywa lub traci wartość kontraktu. Pozostali zapisują własne punkty z lew i meldunków po zaokrągleniu do dziesiątek. Stół może mieć metę 1000 albo 500 oraz ustalony limit bomb. Bariera działa od 800 albo 400 punktów i wymaga wykonania kontraktu, aby domknąć partię.
W trójkę musik trafia w całości do grającego, a następnie każdy przeciwnik otrzymuje od niego jedną kartę. Nie ma puli kart przypisanej do ostatniej lewy – wszystkie 24 karty znajdują się w rękach uczestników.
Co zmienia trzeci gracz?
Jest mniej kart na ręce przed musikiem, a więcej niewiadomych. Trudniej założyć, gdzie leży konkretny as lub dziesiątka. Pas może też zostawić licytację dwóm pozostałym osobom, dlatego nie wolno oceniać ryzyka tak, jakby po Twojej rezygnacji rozdanie natychmiast się kończyło.
Grający może wykorzystać przekazywane karty do skrócenia kolorów, ale jednocześnie wzmacnia ręce przeciwników. Każda oddana karta jest informacją tylko dla jej odbiorcy; pozostali widzą musik, lecz nie muszą znać całego przydziału.